Studie: ‘Methylfenidaat ook op langere termijn effectief’

Disclaimer & leeswijzer onderzoek

Bij het bezoek van deze website met artikelen over onderzoeken en de uitkomsten hiervan verwacht je betrouwbare en actuele informatie. Ik besteed dan ook de grootst mogelijke zorg aan de betrouwbaarheid en actualiteit van de artikelen op het Kennisblog Zorg. Het doel van het Kennisblog is in de eerste plaats informeren waarbij ik als auteur vooral NIET de lezer van mijn eigen standpunt probeer te overtuigen.

Maar er kunnen altijd onjuistheden en onvolledigheden op staan.
Houd daarom - bij het interpreteren van onderzoeksresultaten - altijd rekening met de volgende aandachtspunten:

- Onderzoeken hebben vrijwel altijd wel een of meerdere beperkingen (bv. in de onderzoeksopzet, onderzoeksmethode, bias e.d.). Vaak staan deze vermeld in het discussiestuk van het desbetreffende artikel.
- Onderzoekers kunnen een conflict of interest hebben zoals bijvoorbeeld sponsoring door farmaceutische bedrijven. Ook dit staat vaak vermeld in het desbetreffende onderzoeksartikel.
- Ga nooit alleen maar af op een abstract van een onderzoeksartikel (of op een artikel wat ik heb geschreven voor het Kennisblog), maar controleer de informatie ook zelf altijd nog op kwaliteit en betrouwbaarheid in de originele bron.

Je kunt onderzoek en artikelen tot op zekere hoogte beoordelen met hulpmiddelen, bijvoorbeeld met de beoordelingscriteria voor relevantie en betrouwbaarheid van de Rijksuniversiteit Groningen.

Voortgezette behandeling met methylfenidaat blijft effectief na langdurig gebruik. Dat blijkt uit een gerandomiseerde placebo-gecontroleerde studie onder 99 kinderen en adolescenten (leeftijd 8-18 jaar) die al meer dan 2 jaar methylfenidaat gebruikten. Sommige individuele patiënten kunnen echter wel zonder verslechtering worden teruggetrokken uit methylfenidaat. Deze bevinding ondersteunt aanbevelingen voor richtlijnen dat patiënten periodiek worden beoordeeld om te bepalen of er nog steeds behoefte is aan behandeling met methylfenidaat.

De proefpersonen die langer dan 2 jaar regelmatig werden behandeld met methylfenidaat werden random ingedeeld in een dubbelblinde voortzetting van de behandeling gedurende 7 weken (36 of 54 mg / dag verlengde- afgifte van methylfenidaat) of geleidelijke stopzetting gedurende 3 weken, tot 4 weken placebo.

De primaire uitkomstmaat was de ADHD Rating Scale (ADHD-RS) voor onderzoekers; secundaire uitkomstmaten waren de door de onderzoeker beoordeelde Clinical Global Impressions-verbeteringsschaal (CGI-I) en de Conners ‘Teacher Rating Scale-Revised: Short Form (CTRS-R: S). Continue beoordelingen werden geanalyseerd met een gemengd model voor analyses van herhaalde metingen en de CGI-I met een chi-kwadraattest.

De gemiddelde scores voor ADHD-RS bij baseline voor de voortzetting en discontinuering waren respectievelijk 21,4 (SD = 9,7) en 19,6 (SD = 8,9); na 7 weken waren de gemiddelde scores 21,9 (SD = 10,8) en 24,7 (SD = 11,4), met een significant verschil tussen de groepen in verandering in de tijd van -4,6 (95% CI = -8,7, -0,56) in het voordeel van de groep die de behandeling met methylfenidaat voortzette. De ADHD-RS onoplettendheid subschaal en de CTRS-R: S ADHD index en hyperactiviteit subschaal verslechterden ook aanzienlijk meer in de groep die de behandeling staakte. De CGI-I gaf een verslechtering aan in 40,4% van de groep die de behandeling stopzette, vergeleken met 15,9% van de voortgezette groep.

Sommige individuele patiënten kunnen echter zonder verslechtering worden teruggetrokken uit methylfenidaat. Deze bevinding ondersteunt aanbevelingen voor richtlijnen dat patiënten periodiek worden beoordeeld om te bepalen of er nog steeds behoefte is aan behandeling met methylfenidaat.